OYALI
Dağlık bir köy evi, taştan duvarları damında
kili
Tabanı toprak, tavanında mertekler, kireç boyalı
İlk doğum sancıları, aileler erkek istiyor ille ki
Pazartesi, yirmi dört kasım bin dokuz yüz elli iki
Akşam üzeri yağmur çiselerken doğmuşum
Kesti göbek bağımı aldırmadan akan kana
Esmer mini mini bir kız, nefes almaya adalı
Belemişler, yemenim kundağım kuşağım tığ oyalı!
Güneş ışımakta, fırtınalar
gençlik savurur
Açmak ister dallardaki renk tomurcukları
Harman yeri, elimde yaba her taraf toz duman
İlk yaşadığım bir olgu: Genç kız olmuşum!
Tokatladı anam; yanaklarım al al olsun diye
Saçları örgülü' bir köylü kızı', vahşi yaşamlı
Yetişiyordu şimdilerde, düzülecekti çeyiz sandığı
Örülecekti şemeler, danteller ele geçen parayla Örtüler tığ oyalı, ipekten
mendilim iğne oyalı!
Bir ilkbahar sabahı, yeşile uzanırken
sevgiler
Sevdaların en temiz safını hasını düşlemişim
Kalbimde ilk uyanış, yüreğimde kor umutlar
Vurgun yemişim! Kor ateşlerde kaldı yandı bu can
Çözemediğim bir yanılgı,ayrılığı tatmışım
Uyku yok yenmez oldu yemek, geçmez oldu zaman
Yara aldı 'GÜLDAMLASI' olmuştu gönül bağı viran
Teselli ile
oyalandı gönül, oyam zaman oyalı!
Bir sevgi ister can, açmak ister açmayan gonca gül
Kabullenmiş evlenecekti sevgiye kırılgan gönül
Eşini kendi seçti, kuruldu dernek düğün
Geleceklere umutlu, gelin oldu telli duvaklı
Adında...ŞEN soyadında ŞEN... Şenli dualı
Tek tek açıldı bohçalar, şemeler sargılar örtüler
Kolalanmış kar beyaz çarşaflar, odam 'ŞEN' oyalı!
Yaşam bu muydu, çileli miydi her mutluluk
Ulaşan olmuş muydu ki o kor yeşile, ya o köylü kız...
Bitmişti yaşam; kayıyordu işte yine bir yıldız
Baharların bahçeleri; hep güllü
hep bülbüllü
Bilinmez ki; kim ne zaman, ve kim kaç yaşında?
Gidiyordu o meçhule, giriyordu
mermer bahçeye
Ne dantel oyalı, ne zaman oyalı, mermer bahçe
TAŞ OYALI!
Gülşen ŞENDERİN